Nach dem Vorbild des Romans aus 1934 von Erich Kästners “Drei Männer im Schnee” haben Günter Harte und Rolf Petersen eine Platt-Fassung auf die niederdeutschen Bretter der Welt gebracht. Am kommenden Donnerstag liegen diese heiteren Bohlen in der Eckernförder Stadthalle. Auch Karten hierfür gibt es noch: unter der Vorverkaufsnummer 0481-6950 (mqs).

Lüüd, ik weer güstern dat eerste Mol dütt Johr wedder to een lütt Fröhschoppen int Eichhörnchen. Dor kunn man jümmers so vergnöögt platt snacken un dreep sik mit de ganzen “Danglöwen” to een lütt Sluudersnack! Oohmann, sünst an een Friedagmorgen weer de Kroog vull Minschen! An de Tresen kreegst kuum een Platz, de Buude vull Qualm un een luude Geschnöter full di an! Un güstern? Mi keem dat vör as wenn ik in een Aptheek keem! Reine Luft un een Kirl mit een Kaffee an de Theke!

Alle annern Lüüd drängeln sik in de lütt Bagalutenbuude, in de man noch smöken dörf, un weern vergrätzt över de Blöödsinn mit de Smökverboot in Kroog!!! Sölbst de Kaffeedrinker an de Tresen kunn sik ni doröver freun, dat he nu in “reine” Luft sitten, dorför aver ok mit keen Minsch snacken kunn!

Ob dat nu allns so richti is???? Nu köönt all de Nismökers in de Kroog gohn, dorüm sall dat Gesetz wull mokt worn sin, bloß wo sünd se??? Goht se villicht gorni in een Kroog? Wenn dat so is, denn is dat dore Gesetz doch reine Dummtüüch, oder watt meent ji dorto?

Bübi Gerdau

Junge, junge, so langsam freeten mi de Internet- un Telefonkossen op. Dor keem mi mitmol so een fein Angebot bannig recht: “Frie in ganz Düütschland telefoneern un ok noch de ganze Monat int Internet för ganze knappe 25 Euros“! Un dee wulln ok noch allns för mi kloreern un allns ümsünst! Klor heff ik mi dor anmellt un har ok all noh een Wuch de ganze Apparoten, wie Router, Splitter, Wlan-usb-Stick un bannig veel Kabels toschickt kregen. Nu güng de Bastelee los: Oha, eerstmol allns dörchlesen. Denn ganz klook kieken! Un denn de Software installeern, un de Router programmeern. Puuuh!

Naja, noh twee Doog har ik dat trecht!!! Nu gau anslüüten un ran ant Telefon. NIX! Keen Piep. Oha, watt nu???

De Telekom weer afmellt! Eerstmol in de Ünnerlogen rümsöcht, wat man bi so een Schiet moken sall! “Hotline” anroopen! Aver mok dat mol ohne Telefon!!!!!!
Naja, man hett jo een Handy. Also reep ik dor an. Eerstmol vertell mi een Tante irgendwat vun “Eigene Sache”, wull mi aver denn gau verbinnen … Musik … Warteschleife, nennt sik dat!

Viev Minuten – teihn – denn endli een Kirl, recht fründli! Ob ik denn de Kabels all instoken har? Klor! Ob ik allns richti programmeert und installeert har? Ok Klor! Denn sull ik nochmol al de Steekers ruttrecken, weer instöpseln und denn nochmol anropen! Heff ik mokt, denn dor har sik nix ännert, de Telefonleitung weer doot!!!
Wedder anroopen, wedder de Tante “in eigener Sache” denn sull ik min Vörwohl ingeben un mit 1 bestätigen! Denn min Telefonnummer, ok mit 1 bestätigen! Un denn weer eewig Musik … Ohaa, un denn een junge Deern ant anner Enn!

Un wedder, ob ik de Kabels all ansloten har, un ik sull mol all de Steekers ruuttrecken un noheenanner weer rinsteeken … as wenn ik se all op eenmol rinproppen kunn!
Liekers bleev allns doot!

Nu weer ok noch min Handykoort leer, un dat op een Sünnobendobend, Stief in de Wut heff ik mi an de Computer sett! Un allns blinker so schöön! “Signalstärke sehr gut” und “Verbindung hergestellt”! Un ut Blöödsinn mol de “Internet-Explorer” anklickt. Un Düüvel ok, ik weer int Internet! Ik foorts ant Telefon…. aver dor keem nix, immer noch doot!!! Dammichnochmol, wat sull ik nu moken?

Naja, Email schicken! Eerstmol heff ik op dee eer “Homepage” een Emailadress söcht! Nix to finnen! Denn de ganze Papiern dörchsöcht … un dor funn ik de Adress! Heff forts hinschreeven un min Ackerwars vertellt. Ik kreeg ok al mondagmorgen de Antwoort, de Leitung weer heel aver min Quasselkassens müssen in dutt sin!
Klor heff ik wedder hinschreeven, dat kunn ni angohn, denn vör de Ümstellung güngen se noch!

Naja, noh 4 Dogen un dree wiedere Emails keem denn herut, ik müß een annere Splitter hemm! Heff ik ok bestellt und Düüvel ok, een Telefon funkschoneerte!!!!! Bloß för dat Programmeern för dat tweete Telefon bruukte ik een Telefon mit “Tonwahlverfahren”! Har ik ni!!! Müß mi een nüet köpen. Un wat heff ik nu spoort? För de komenden dree Johr nix!

Bübi Gerdau

Mehr Plattdeutsches gibt es übrigens auf seiner Homepage zu lesen.

Die Niederdeutsche Bühne Gettorf-Lindau beschäftigt sich in der diesjährigen Spielzeit mit Großmutterns Humor. Sohn Max und Tocher Bärbel hat sie scheinbar voll im Griff. Doch die Jugend wehrt sich. Auf der Website der Theatergruppe sind alle Aufführungstermine in Gettorf und Großkönigsförde aufgelistet (mqs)

Plattdeutschlands Plattmacher Nummer eins, Karl-Heinz Groth, lässt von sich hören: Nederdüütsche “Plattitüden” des Goosefelders sind auf der Download-Seite des Schleswig-Holsteinischen Zeitungsverlages kostenlos erhältlich: runterladen, brennen, Vaddi schenken. Schade, dass Weihnachten schon vorbei ist (mqs).

Die Nachricht des Tages war so unspektakulär wie atemberaubend: Mittwinterliches Kaiserwetter zog hunderte Spatziergänger an die Gestade des Baltischen Meeres. Niedrigwasser gab Sandbänke frei, Tang markierte das letzte Hochwasser und die See blänkerte wie frisch gewienert. Bilderbuchwetter. Herzaufgehwetter. Heldenzeugewetter.

Mit Sonne und Schein beschäftigt sich auch eine “lütte plattdütsch Passage” von Bübi Gerdau, die wir hier mit seiner freundlichen Genehmigung veröffentlichen (cwi).

Sünnenschien.

Sünnobendmorgen, de Sünn wölter sik so warm un glösend ut de blanke See, dat mi dat Hart ganz wiet wör. Se schien mi totoropen: “Kumm min Jung, kumm, sett di int Boot un fohr mi entgegen. Wi ward een schöne Dag miteenanner verleven. Kumm, kumm man to”! Ik kunn ni wedderstohn, mokte min “Goldbütt” klor un dreih de Bug noh Oosten. Eerst as ik an de Kranzfelder-Hoben vörbi weer, wies sik uns eckernförder Bucht vun eer ganze Stoot.Blank dat Woter int rote Licht indüükert, nur af un an mol een ruusige Stell, wo sik dat Woter in sülverne Striepen opdeel. Backboord un Stüürboord de Steilküsten mit eer hellbruune Fööt un de sattgrööne Mützen. Dörch de Bööm lüch de goldgeele Raps un liesen plätscher dat Woter an de Bordwand. Meist heff ik mi schämt, düsse Innigkeit, mit de Krach vun min Motor to stören.

Min “Goldbütt” wull aver wieter. Vörbi an Hohensteen, Korlsmind, Ludwigsburg un Korlsburg, wo de dooden Bööm hölplos eer Twiegen in Heben streckt. Bi lütten weer de Sünn hoch noh Süden wannert un ik föhr eer achteran Richtung Suurendörp. Immer noch weer de See glatt un blank as een Speegel. Nur liesen leep dor een Grundsee op, de dat Boot ganz sacht op un dol schaukeln leet. De ganze Tied har ik ni eenmol noh achtern keeken, jümmer nur vörut.

Doch as mi mitmol een Windbö dreep, güng min Blick torüch noh Eckernför! Watt ik dor seh, leet min Hart doch swörer slogen. Köhlenrobenswatte Wulken troken op mi to. De Wellen wörn jümmer höger un höger un de Wind pietsch mi int Gesicht! Nu geev dat nur noch eens, Vullgas un torüch! Min “Goldbütt”, man gute dree Meter lang un open, stook de Nääs in de Wellen as wenn he dor meern mang dörch wull. Hoch sprütt dat Woter över de Schief wenn he de Bug in dat Woter stött un he schüttel sik as een natte Koter, wenn he op de Wellen klatsch. Mit eenmol weer dat Gewitter dor! Düüsternis un Regen rundüm. Blos de Blitze mokten de Luft hell.

De Donner heff ik gorni hört, denn de Motor bölk as een Meihdöscher. Nu blos de Kompas holen un ni to dicht ant Land komen. Nu blos nix falsch moken. Jümmer de Snuut in de Wind! Kort bevör ik in de Hoben keem, weer de Alpdroom vörbi. De Wulken reeten op un de Sünn schien warm un unschullig vun de Heben, as wenn nie watt los wesen weer. Eens heff ik dorut lehrt: De Minsch dörf de Natur niemols ünnerschätzen.

Bübi Gerdau

Mehr Plattdeutsches gibt es übrigens auf seiner Homepage zu lesen – und vielleicht das eine oder andere in Zukunft bei uns?