Watt heet “Langeweile” man op platt? Een is sik jo as Hogdütschen nich jümmers so säker. Mitünner is de Försök platt to schnacken oder to schrieven man blots een “Breit-werden-Lassen der Ausprache eigentlich Hochdeutscher Begriffe”. Un denn is dat keen platt, wüll ik seggen. Een Wörderbog moet her! Un schwups, DSL wör dank, klickt sig dat t’recht: http://www.deutsch-plattdeutsch.de. Un dat geev og en nedderdütsch variant van de Wikipedia. Man dat blots as “linktechnischen Seitenhieb”. Un wat het “Seitenhieb” nu op platt? Gliegs maal naastövern (cwi)

Oh Mann, ik heff dat verdammich noch mol för Spiejöök hooln, dat op de nüen Ortsschiller Eckernför mit twee öö stohn sull!!!!
Aver ik heff dat mit eegen Oogen seehn! Ik bünn ja man bloß een eenfache Muurmann, liekers bruukt man sik doch bloß de oolen Biller un Snacks vun Eckenför ankieken…… nümmersni kann man dor finnen, dat dat mit twee öö’s schreeven ward!!
Dat is jo nu mol so!!! Klor weern wi bi de Angeliter Eckenfür, un wenn se uns füünsch moken wulln Eckenfüd. Bi de Sleswiger Eckernfüer, bi de Rendsborger weern wi Eckernföer und bi de Kieler Eckänföä. Avers hier eenfach blos Eckernför!!” Is dat ni so?? (bge)

Nach dem Vorbild des Romans aus 1934 von Erich Kästners “Drei Männer im Schnee” haben Günter Harte und Rolf Petersen eine Platt-Fassung auf die niederdeutschen Bretter der Welt gebracht. Am kommenden Donnerstag liegen diese heiteren Bohlen in der Eckernförder Stadthalle. Auch Karten hierfür gibt es noch: unter der Vorverkaufsnummer 0481-6950 (mqs).

Lüüd, ik weer güstern dat eerste Mol dütt Johr wedder to een lütt Fröhschoppen int Eichhörnchen. Dor kunn man jümmers so vergnöögt platt snacken un dreep sik mit de ganzen “Danglöwen” to een lütt Sluudersnack! Oohmann, sünst an een Friedagmorgen weer de Kroog vull Minschen! An de Tresen kreegst kuum een Platz, de Buude vull Qualm un een luude Geschnöter full di an! Un güstern? Mi keem dat vör as wenn ik in een Aptheek keem! Reine Luft un een Kirl mit een Kaffee an de Theke!

Alle annern Lüüd drängeln sik in de lütt Bagalutenbuude, in de man noch smöken dörf, un weern vergrätzt över de Blöödsinn mit de Smökverboot in Kroog!!! Sölbst de Kaffeedrinker an de Tresen kunn sik ni doröver freun, dat he nu in “reine” Luft sitten, dorför aver ok mit keen Minsch snacken kunn!

Ob dat nu allns so richti is???? Nu köönt all de Nismökers in de Kroog gohn, dorüm sall dat Gesetz wull mokt worn sin, bloß wo sünd se??? Goht se villicht gorni in een Kroog? Wenn dat so is, denn is dat dore Gesetz doch reine Dummtüüch, oder watt meent ji dorto?

Bübi Gerdau

Junge, junge, so langsam freeten mi de Internet- un Telefonkossen op. Dor keem mi mitmol so een fein Angebot bannig recht: “Frie in ganz Düütschland telefoneern un ok noch de ganze Monat int Internet för ganze knappe 25 Euros“! Un dee wulln ok noch allns för mi kloreern un allns ümsünst! Klor heff ik mi dor anmellt un har ok all noh een Wuch de ganze Apparoten, wie Router, Splitter, Wlan-usb-Stick un bannig veel Kabels toschickt kregen. Nu güng de Bastelee los: Oha, eerstmol allns dörchlesen. Denn ganz klook kieken! Un denn de Software installeern, un de Router programmeern. Puuuh!

Naja, noh twee Doog har ik dat trecht!!! Nu gau anslüüten un ran ant Telefon. NIX! Keen Piep. Oha, watt nu???

De Telekom weer afmellt! Eerstmol in de Ünnerlogen rümsöcht, wat man bi so een Schiet moken sall! “Hotline” anroopen! Aver mok dat mol ohne Telefon!!!!!!
Naja, man hett jo een Handy. Also reep ik dor an. Eerstmol vertell mi een Tante irgendwat vun “Eigene Sache”, wull mi aver denn gau verbinnen … Musik … Warteschleife, nennt sik dat!

Viev Minuten – teihn – denn endli een Kirl, recht fründli! Ob ik denn de Kabels all instoken har? Klor! Ob ik allns richti programmeert und installeert har? Ok Klor! Denn sull ik nochmol al de Steekers ruttrecken, weer instöpseln und denn nochmol anropen! Heff ik mokt, denn dor har sik nix ännert, de Telefonleitung weer doot!!!
Wedder anroopen, wedder de Tante “in eigener Sache” denn sull ik min Vörwohl ingeben un mit 1 bestätigen! Denn min Telefonnummer, ok mit 1 bestätigen! Un denn weer eewig Musik … Ohaa, un denn een junge Deern ant anner Enn!

Un wedder, ob ik de Kabels all ansloten har, un ik sull mol all de Steekers ruuttrecken un noheenanner weer rinsteeken … as wenn ik se all op eenmol rinproppen kunn!
Liekers bleev allns doot!

Nu weer ok noch min Handykoort leer, un dat op een Sünnobendobend, Stief in de Wut heff ik mi an de Computer sett! Un allns blinker so schöön! “Signalstärke sehr gut” und “Verbindung hergestellt”! Un ut Blöödsinn mol de “Internet-Explorer” anklickt. Un Düüvel ok, ik weer int Internet! Ik foorts ant Telefon…. aver dor keem nix, immer noch doot!!! Dammichnochmol, wat sull ik nu moken?

Naja, Email schicken! Eerstmol heff ik op dee eer “Homepage” een Emailadress söcht! Nix to finnen! Denn de ganze Papiern dörchsöcht … un dor funn ik de Adress! Heff forts hinschreeven un min Ackerwars vertellt. Ik kreeg ok al mondagmorgen de Antwoort, de Leitung weer heel aver min Quasselkassens müssen in dutt sin!
Klor heff ik wedder hinschreeven, dat kunn ni angohn, denn vör de Ümstellung güngen se noch!

Naja, noh 4 Dogen un dree wiedere Emails keem denn herut, ik müß een annere Splitter hemm! Heff ik ok bestellt und Düüvel ok, een Telefon funkschoneerte!!!!! Bloß för dat Programmeern för dat tweete Telefon bruukte ik een Telefon mit “Tonwahlverfahren”! Har ik ni!!! Müß mi een nüet köpen. Un wat heff ik nu spoort? För de komenden dree Johr nix!

Bübi Gerdau

Mehr Plattdeutsches gibt es übrigens auf seiner Homepage zu lesen.

Ich recherchiere zur Zeit für einen Artikel- und Buchprojekt nach Ortshymnen im Altkreis Eckernförde. Die Gemeinde Bistensee hat zum Beispiel das “Bistenseelied von 1904″. Gibt es in ihrer Gemeinde ein eine entsprechende Überlieferung? Für Infos hierüber und, wenn vorhanden, Text und Noten wäre ich sehr dankbar. Es würde mir hier auch ein entsprechender Link im Internet genügen. E-Mails gerne direkt an mich mail@christianwitt.de (cwi).

Vör Johren heff ik bi een Eckernförder Dackdeckermeister arbeit. He weer een groot, stabile Minsch, de vun allns, watt mit de Fleegerie to dohn har, hellop begeistert weerSo passer dat mol, dat wi in Loos een Dack mit nüe Pannen indecken sulln. Wi harn de oolen Pannen afreeten un deckten nu de nüen in. Mit eenmol hörten wi een luut Brummen in de Luft. De Meister keek noh boben un seh een Hubschruuver op uns tofleegen. As de so stücker tweehundert Meter achter uns Buustell över een friee Feld weer, wör dor een Döör opmokt un een ganze swunk Kampfswümmers sprungen mit Fallschirme af. Jungedi, dat weer watt för uns Meister. Ganz begeistert tell he luut mit: “Een, twee. dree, veer, fiev, söß, söben, acht, neegen, teihn, ölben, twölf”. Dammi, weer dat een Anblick!

De Hubschruuver dreih nu bald af un floog torüch noh de Kaseern üm nüe Lüüs för de nächste Afsprung to holn. Wi arbeiten wieter. De Meister weer op de Böhn noh binnen kropen üm de Kehlpannen to snieden. Mitmol fung buuten een Kolleg an to tellen: “Een, twee, dree, veer…”

De Meister mokte een Satz noh Bertram hin, quäl sin Kopp dörch de Dacklatten un frogte: “Wo, wo sünd se denn”? Bertram ganz unschullig: “Wer Meister”? “Na, de Springers, wo sünd denn de Springers, de du eben tellt heßt”? “Ik heff doch keen Springers tellt”, meen Bertram, “ik heff doch blos de Köh op de Kuppel tellt”. De Meister brummel sik watt in de Boort un wull nu sin Kopp ut de Latten trecken. Man dat güng ni! Mol weern de Ohren in de Weg, mol dat Kinn un mol de Nääs. Dat holp nu allns nix, he seet fast! Wi müssen, Gott help mi, een Dacklatt herutsnieden üm uns Meister weer frie to kriegen.Un dat allns för een poor Köh!

Bübi Gerdau

Mehr Plattdeutsches gibt es übrigens auf seiner Homepage zu lesen.

Die Plattschnack-Runde für taufrische Einsteiger, sich lustvoll Übende und lockere Muttersprachler trifft sich alle 14 Tage (ungrade Wochen) um 19.30 Uhr in der Bürgerbegegnungsstätte am Rathausmarkt in Eckernförde. Ziel ist es, dass vor allem Anfänger immer sicherer im Gebrauch des Plattdeutschen werden. Und: unterhaltsam im “platten” Sinne ist es auch. Na denn, kiek maal förbi (mqs).

Die Niederdeutsche Bühne Gettorf-Lindau beschäftigt sich in der diesjährigen Spielzeit mit Großmutterns Humor. Sohn Max und Tocher Bärbel hat sie scheinbar voll im Griff. Doch die Jugend wehrt sich. Auf der Website der Theatergruppe sind alle Aufführungstermine in Gettorf und Großkönigsförde aufgelistet (mqs)

Plattdeutschlands Plattmacher Nummer eins, Karl-Heinz Groth, lässt von sich hören: Nederdüütsche “Plattitüden” des Goosefelders sind auf der Download-Seite des Schleswig-Holsteinischen Zeitungsverlages kostenlos erhältlich: runterladen, brennen, Vaddi schenken. Schade, dass Weihnachten schon vorbei ist (mqs).

Die Nachricht des Tages war so unspektakulär wie atemberaubend: Mittwinterliches Kaiserwetter zog hunderte Spatziergänger an die Gestade des Baltischen Meeres. Niedrigwasser gab Sandbänke frei, Tang markierte das letzte Hochwasser und die See blänkerte wie frisch gewienert. Bilderbuchwetter. Herzaufgehwetter. Heldenzeugewetter.

Mit Sonne und Schein beschäftigt sich auch eine “lütte plattdütsch Passage” von Bübi Gerdau, die wir hier mit seiner freundlichen Genehmigung veröffentlichen (cwi).

Sünnenschien.

Sünnobendmorgen, de Sünn wölter sik so warm un glösend ut de blanke See, dat mi dat Hart ganz wiet wör. Se schien mi totoropen: “Kumm min Jung, kumm, sett di int Boot un fohr mi entgegen. Wi ward een schöne Dag miteenanner verleven. Kumm, kumm man to”! Ik kunn ni wedderstohn, mokte min “Goldbütt” klor un dreih de Bug noh Oosten. Eerst as ik an de Kranzfelder-Hoben vörbi weer, wies sik uns eckernförder Bucht vun eer ganze Stoot.Blank dat Woter int rote Licht indüükert, nur af un an mol een ruusige Stell, wo sik dat Woter in sülverne Striepen opdeel. Backboord un Stüürboord de Steilküsten mit eer hellbruune Fööt un de sattgrööne Mützen. Dörch de Bööm lüch de goldgeele Raps un liesen plätscher dat Woter an de Bordwand. Meist heff ik mi schämt, düsse Innigkeit, mit de Krach vun min Motor to stören.

Min “Goldbütt” wull aver wieter. Vörbi an Hohensteen, Korlsmind, Ludwigsburg un Korlsburg, wo de dooden Bööm hölplos eer Twiegen in Heben streckt. Bi lütten weer de Sünn hoch noh Süden wannert un ik föhr eer achteran Richtung Suurendörp. Immer noch weer de See glatt un blank as een Speegel. Nur liesen leep dor een Grundsee op, de dat Boot ganz sacht op un dol schaukeln leet. De ganze Tied har ik ni eenmol noh achtern keeken, jümmer nur vörut.

Doch as mi mitmol een Windbö dreep, güng min Blick torüch noh Eckernför! Watt ik dor seh, leet min Hart doch swörer slogen. Köhlenrobenswatte Wulken troken op mi to. De Wellen wörn jümmer höger un höger un de Wind pietsch mi int Gesicht! Nu geev dat nur noch eens, Vullgas un torüch! Min “Goldbütt”, man gute dree Meter lang un open, stook de Nääs in de Wellen as wenn he dor meern mang dörch wull. Hoch sprütt dat Woter över de Schief wenn he de Bug in dat Woter stött un he schüttel sik as een natte Koter, wenn he op de Wellen klatsch. Mit eenmol weer dat Gewitter dor! Düüsternis un Regen rundüm. Blos de Blitze mokten de Luft hell.

De Donner heff ik gorni hört, denn de Motor bölk as een Meihdöscher. Nu blos de Kompas holen un ni to dicht ant Land komen. Nu blos nix falsch moken. Jümmer de Snuut in de Wind! Kort bevör ik in de Hoben keem, weer de Alpdroom vörbi. De Wulken reeten op un de Sünn schien warm un unschullig vun de Heben, as wenn nie watt los wesen weer. Eens heff ik dorut lehrt: De Minsch dörf de Natur niemols ünnerschätzen.

Bübi Gerdau

Mehr Plattdeutsches gibt es übrigens auf seiner Homepage zu lesen – und vielleicht das eine oder andere in Zukunft bei uns?